دیدم که میگم.

یکی از سخت ترین کارهای دنیا خرید برای روز مادره

داغون شدما، به خاک سیاه نشستم

از چهار راه ملاصدرا تا چهار راه مشیر و چهار راه زند رو گز کردم ولی چیزی که به دلم بشینه نبود که نبود. البته شال و روسری بود ولی دیگه تکراری شده.

فروشنده ها هم که قربونشون برم قشنگ یه سی چهل درصد کشیدن رو جنس.

حالا کجا بود روز پدر بود. سوپری سر کوچه هم جوراب می آره.

البته خیلی از مغازه ها به مناسبت روز مادر تخفیف می دادن ولی خوب من تو سیسمونی چی واسه مادرم بخرم؟

تو یه مغازه روسری فروشی، طرف بهم میگه برای هدیه می خوای؟ دلم میخواد بگم پ ن پ... زندانی سیاسی ام، می خوام با لباس مبدل از کشور فرار کنم.

دیروز هم از این دختر همسایه ما که 2-3 سالشه می پرسم اسمت چیه؟ میگه نیوشا خانم. غلط نکنم فهمیده روز زنه خواسته خودشه داخل خانوما کنه شاید یه چیزی هم گیر اون اومد.

دست آخر سرو ته کار رو با یه ساعت سی چهل تومنی به هم آوردم. البته ساعت گرونی نخریدم چون می دونستم در این صورت مامانم دلش نمیاد دستش کنه.

بعد از تقدیم کادو. بحث سر ساعت قدیم مامانم شد و فهمیدم همین ساعت قدیمه فقط 50 -60 تومن می گیرن و بندشو عوض می کنند.

مارو باش

اونارو باش

در کل روز مادر مبارک

اردی‌جهنم است زمانی که یار نیست!

------------------

پی نوشت: دوستی آدرس شرکت رو خواسته (http://poyeshrayane.com)

پرتقال خونی هم ارزش یک بار دیدنو داشت

لطفا به خاطر این پست بیخودی به من برچسب نزنید